#1 Negatief zelfbeeld·Persoonlijk

Road to self love #1: Negatief zelfbeeld


Wie is er nou nooit onzeker? Ik denk niemand. Iedereen heeft wel eens een moment van onzekerheid. Maar wat nou als onzekerheid je leven min of meer beheerst? Dat er geen dag voorbij gaat dat je niet wordt geconfronteerd met je eigen onzekerheid? Ik kan je vertellen: doodvermoeiend. Extra doodvermoeiend omdat ik me er zo bewust van ben dat het zo is, maar er niets aan kan veranderen. Hoe hard ik dat ook zelf probeer, het lukt me niet die negativiteit te doorbreken. Op een gegeven moment gaat dat zijn tol eisen. Deze week zat ik voor het eerst tegenover een psychotherapeut. Na een aantal gesprekken bij de medische psycholoog hebben we besloten het traject hier voort te zetten. En daar ben ik erg blij mee. In deze eerste blog van mij Road to self love vertel ik waarom ik precies bij de psychotherapeut loop.
Lees verder

Persoonlijk

Heb ik weer meer energie?

De winter lijkt wel eeuwig te duren. Na een paar dagen zon en zachtere temperaturen is het weer koud en guur, waait het hard en vriezen mijn handen er vanaf wanneer ik van of naar het station fiets. Ik word er helemaal koekoek van en vind het hoog tijd dat het gewoon echt lente gaat worden. Daar ben ik vast niet de enige in. Die winter heeft niet per se een positief effect op mijn toch al lage energieniveau. Ook ben ik super lang verkouden geweest. En daarnaast heb ik bijna altijd wel wat te doen, dus vermoeidheid is niet zo gek. Alleen maanden lang vermoeid zijn is gewoon heel erg vervelend. Toch lijkt er ineens iets veranderd te zijn…
Wat dan?

Persoonlijk·Sport

De Olympische Spelen als motivatie


Sven Kramer heeft vandaag laten zien wat een enorme sportman hij is. Vandaag moest het gebeuren. Hij zou de 10.000 meter op zijn naam schrijven. Hij zou met gouden medaille voor deze afstand naar huis gaan. Ik was samen met mijn collega onderweg naar een afspraak in het oosten van het land en heb alle ritten op mijn telefoon gekeken. Na de dweil begon het nagelbijten. Bergsma reed hard, Bloemen nog harder. Kramer aan de start. Zou het dan echt gebeuren? Het gebeurde niet. Kramer eindigde zesde. Toch verdient Kramer na deze race een absolute gouden medaille. En medaille voor allergrootste sportman ooit.

Ik vind deze reactie zo mooi. Groots winnen is prachtig, maar groots verliezen is ontzettend knap. “Het is gewoon slecht”, als je dat kan zeggen na de voor jou belangrijkste race ooit ben je toch een geweldenaar?

Dit blogje gaat over hoe de Olympische Spelen mij motiveren om met sport bezig te zijn. Om fit te worden. Maar ik had toen ik vanochtend bedacht een blogje te schrijven na de 10 kilometer wel verwacht dat ik ‘m anders zou beginnen. Namelijk met een gouden medaille voor Sven. Dat zat er helaas niet in, maar alsnog schrijf ik hier nu dit blogje. Als ode aan een groots sportman en om alsnog te vertellen hoe de Olympische Spelen mij motiveren om lekker aan de bak te gaan.

Van sporten krijg ik energie. Ik vind het heerlijk om hard te lopen of te trainen met gewichten. Ik heb alleen weinig energie om te sporten. Lastig uit te leggen he? Als ik thuis ben en heb gegeten heb ik vaak weinig energie meer over om te gaan lopen of trainen en ga ik liever vroeg naar bed. Misschien komt dat nu omdat het wat minder gaat, maar ik heb ook zo’n idee dat het een beetje aan de winter ligt. Zodra het straks wat langer licht blijft hoop ik meer de deur uit te kunnen en lekker te trainen. Zo wil ik in mei 7,5 km lopen op de Marikenloop in plaats van 5. Een mooi doel om naar toe te werken. Ook wil ik in de zomer lekker gaan fietsen en skeeleren. Lekker de buitenlucht in en fitter worden. Toch jammer dat mijn moeder me vroeger niet de schaatsen onder heeft gebonden en me het ijs op heeft geduwd…

Na carnaval wilde ik het sowieso allemaal anders gaan doen. Er voor gaan, volle bak. Maar de Olympische Spelen motiveren mij iedere dag weer om dat ook echt te gaan doen. Ik vind het zo machtig mooi om schaatsen te kijken. Die explosiviteit, het uithoudingsvermogen, het pushen to the limit, er helemaal helemaal helemaal voor gaan. Een topprestatie neerzetten. Sport is prachtig, sport is hard. Je daagt jezelf uit, iedere keer weer. Je wordt beter en sterker, fitter. Ik zal nooit zo’n topsportniveau bereiken, maar het is wel mooi om een motivatie te hebben toch? Ik moet er tegelijkertijd wel voor waken me niet all the way ergens in te gooien, want voor je het weet doe ik weer teveel. Langzaam opbouwen, rustig aan.

Carnaval is altijd een aanslag op je lichaam, logisch. Maar ik heb er uiteraard even een flinke verkoudheid aan overgehouden. Die verkoudheid is gedurende de dag alleen maar erger geworden. Balen, want ik had vanavond een training op het programma staan waarin ik even zou laten zien hoe gemotiveerd ik was. Helaas kan ik amper normaal ademhalen dus even rusten is noodzakelijk. Zodra mijn lijf het toelaat ga ik ervoor, met de motivatie die ik krijg van de OS in mijn achterhoofd. Fit de zomer in. Die 7,5 kilometer knallen in mei. Fietstochtjes maken. Ik heb nog niet eens een geschikte fiets maar hey, dromen mag?

 

 

Persoonlijk

Mijn doelen voor 2018


Vrijwel iedereen start het nieuwe jaar met goede voornemens. Stoppen met roken, meer naar de sportschool, gezonder eten… Je kent ze wel. De eerste maanden gaat het goed, maar langzamerhand wordt het steeds lastiger om die voornemens waar te maken en vervolgens kun je aan het eind van het jaar weer opnieuw beginnen. Daarom heb ik dit jaar besloten geen goede voornemens te hebben, maar doelen. Bepaalde dingen die ik in 2018 wil waarmaken. Nu hoor ik je denken: doelen, voornemens, dat is toch praktisch hetzelfde? Dat klopt. Maar ik noem ze liever doelen. Nou goed. Ik heb ze hieronder opgeschreven.

1. Rust in mijn hoofd
Ik loop al een tijdje bij de medische psycholoog en daarnaast loopt er een verwijzing naar een psychotherapeut. In het begin vond ik dit allemaal helemaal ruk, maar inmiddels ben ik er heel erg blij mee. Het afgelopen jaar was mentaal voor mij vrij heftig hier en daar, ondanks dat ik super leuke dingen heb mogen doen in 2017. Ik ben dan ook van plan om in 2018 vrolijk door te gaan met bezoekjes aan de shrink zodat ik volgend jaar kan schrijven dat 2018 absoluut mijn jaar was! Waar ik nu nog vaak overal ben met mijn hoofd, wil ik dit jaar zorgen voor meer rust. Vaker stilstaan, rustig ademhalen en mezelf afvragen of paniek nou echt nodig is. De eerste dag van het nieuwe jaar ging die vlieger al niet op, helaas. Ik was bij mijn moeder en zou met de auto van mijn vriend terug naar huis rijden. De banden waren zacht. Ik moest ze op gaan pompen bij de pomp, maar dat kan ik natuurlijk helemaal niet en dus liepen ze alleen maar verder leeg. Ik had twee miauwende katten in de auto en ik wilde gewoon naar huis. Ik reed terug naar mijn moeder, in paniek, en aldaar kon de buurman met zijn compressor alsnog de banden oppompen. Paniek is toch helemaal niet nodig in die situatie? Achteraf wist ik dat best, maar goed achteraf is het mooi wonen. Vanaf nu wil ik proberen van te voren tot de conclusie te komen dat paniek niet nodig is. Iets vaker ademhalen en relativeren.

2. Genieten van mooie kleine dingen
Ze zeggen wel eens: geluk zit in de kleine dingen. En dat wordt niet voor niets gezegd. Ik merkte in 2017 dat ik van kleine, maar ook van grotere dingen, niet meer optimaal kon genieten. Ik vond alles leuk hoor, maar echt echt echt genieten, dat gebeurde niet. Met uitzondering van Amerika, want het was onmogelijk om daar niet te genieten. Maar het moet toch niet nodig zijn om alleen maar van zulke grote dingen te kunnen genieten? Het zijn juist die kleine dingetjes die je gelukkig maken. Gelukkig zijn met weinig. Het lukt me steeds vaker om stil te staan bij kleine momenten om te realiseren dat ik gelukkig ben. Laatst hadden we een avondje met vrienden bij ons thuis en ineens stonden mijn gedachten stil. In slechts een paar seconden observeerde ik het geheel. Iedereen kletsend, lachend, vrolijk. En in die paar seconden van observatie realiseerde ik me dat ik ontzettend gelukkig ben met de mensen om mij heen. Goede vrienden zijn alles in het leven. Ze geven je energie en blijdschap. Inspireren en motiveren je. Staan voor je klaar en vragen om hulp. In het nieuwe jaar wil ik met dit kleine trucje doorgaan. Vaker stilstaan bij dit soort momenten.

3. Fitter worden
Dit doel staat waarschijnlijk op heel veel lijstjes. Eind vorig jaar heb ik de fundamental lessen van CrossFit gevolgd en over een paar weken begin ik met het echte werk. Zwoegen en zweten, met gewichtjes smijten en sterker worden. Mega veel zin in! Daarnaast heb ik het hardlopen weer opgepakt en ik was vergeten hoe lekker ik dat vind. Tijdens een run ga ik soms nog wel tien keer door een hel en terug, maar achteraf ben ik altijd zo voldaan. Ik wil dit proberen vol te houden zodat mijn lichaam dit jaar fitter kan worden. Een fit lichaam is een fitte geest en geeft ook meer energie. Dat kan ik wel gebruiken!

4. Minstens 5km knallen op een loopevenement
Deze sluit mooi aan op de vorige. Vorig jaar mei liep ik een – voor mij – vrij rappe vijf kilometer op de Marikenloop in Nijmegen. Dit vond ik zo’n toffe ervaring dat ik dit jaar meer van dit soort lopen wil doen. De eerste staat al gepland en wel op 25 maart. Ik hoop dat ik er dit jaar meer dan één kan doen. Hopelijk worden mijn hardloopskills dit jaar ook aardig geimproved zodat ik in afstand ook kan groeien!

5. Crohn onder controle
De allerbelangrijkste. Zoals jullie weten is de relatie tussen mij en Crohn wel eens beter geweest. In 2018 hoop ik dat we samen in relatietherapie kunnen gaan waardoor we er samen uit kunnen komen en weer vrolijk en gezond verder kunnen gaan. Minder buikpijn, minder stressjes, minder vermoeidheid. Laten zien dat ik sterker ben dan Crohn, door het wel te accepteren maar niet mijn leven te laten bepalen. Dat lijkt me een mooi streven voor het nieuwe jaar.

Dit waren ze wel. Uiteraard hoop ik dat ik ook dit jaar weer prachtige reizen mag maken en de wereld een stukje beter mag leren kennen. Want dat is toch wel wat ik het allerliefste doe. 🌎

Wat zijn jullie doelen voor het komende jaar? Oh ja, en natuurlijk nog de allerbeste wensen 😉 ❤️

Follow my blog with Bloglovin

Persoonlijk

Normaal is altijd anders

Toen ik vorige week voor mijn medicijnen moest, baalde ik als een stekker. Ik had een super leuk vriendenweekend achter de rug en moest terug naar de realiteit. Niet alleen de normale realiteit, ook de realiteit van het chronisch ziek zijn. Blijkbaar was ik zichtbaar aan het balen, omdat mijn vriend op een gegeven moment tegen mij zei dat ik wel aardig moest doen. Toen hij daaraan toevoegde dat hij begreep dat het oneerlijk was dat ik voor de zoveelste keer naar het ziekenhuis moest, raakte hij een gevoelige snaar. Het is inmiddels anderhalve week geleden dat ik naar het ziekenhuis ben geweest, maar het houdt me bezig. Een flink baalgevoel omdat ik ziek ben. Altijd zal blijven. Het maakt me verdrietig en ik blijf daar dan een beetje in hangen. Dus was ik blij dat ik vanmiddag weer langs de medische psycholoog kon om te werken aan de acceptatie.
Lees verder

Algemeen·Persoonlijk

De Inbreker


Zoals jullie weten loop ik al een tijdje bij de medische psycholoog. In de afgelopen vijf gesprekken hebben we het voornamelijk gehad over een negatief zelfbeeld en de oorzaak daarvan, maar omdat dit een diepgeworteld iets is heb ik een doorverwijzing gekregen naar een psychotherapeut waar ik asap aan de slag ga. Om die periode te overbruggen zijn we het eens gaan hebben over waar het in eerste instantie allemaal om begon: acceptatie van de ziekte van Crohn. In dit blogje bespreek ik waar dat gesprek over ging (en leg ik het grafiekje hierboven uit 😉 ).

Lees verder

Persoonlijk

Mijn Top 2000 lijst 🎵💿


Hij komt er weer bijna aan: de Top 2000. Ieder jaar stem en luister ik trouw, heerlijk. Zo begin november kijk ik er altijd al weer naar uit om een mooi lijstje te maken. Ik denk dat als je mijn lijsten van voorgaande jaren naast elkaar legt, er niet heel veel verschil tussen zit. En waarschijnlijk kom je The Beatles het vaakst tegen ;-). Vandaag deel ik mijn lijst, ik ben benieuwd hoe hoog mijn keuzes eindigen in de Top 2000! Komen ze, in willekeurige volgorde:

1. The Beatles – Dear Prudence
Ik hou van dit nummer. Het heeft zo’n heerlijk dromerig sfeertje, altijd prettig.


Lees verder