• Persoonlijk

    Hoe staat het eigenlijk met die Crohn?

    Nou, dat zal ik eens vertellen. Naast dat ik om de twee maanden mijn medicatie krijg, moet ik ook om de zoveel tijd even bloedprikken en zo’n prachtig potje inleveren (wat ik echt een mensonterend proces vind, maar ok) om te kijken hoe het gesteld is met mijn ontstekingswaarden. Bloedprikken gebeurt iedere drie maanden, potje inleveren ieder halfjaar. Ik hoor je denken: dat is niet vaak. Klopt, maar toch lijken die drie maanden iedere keer korter. En aangezien ik niet graag werktijd inlever voor ziekenhuisbezoeken, ging ik vorige week woensdag behoorlijk geïrriteerd richting het Jeroen Bosch Ziekenhuis.

  • Persoonlijk

    Mijn doelen voor 2019

    Zoooo, iedereen de eerste week van januari overleefd? Het is wat laat maar alsnog een gelukkig nieuwjaar! Het eerste weekend van het jaar is aangebroken en dus een mooi moment om eens wat doelen voor het nieuwe jaar op te schrijven. Goede voornemens zijn vaak gedoemd te mislukken, dus doelen stellen vind ik fijner en uitdagender! Lees je mee?

  • Persoonlijk

    Is het gelukt mijn goede voornemens waar te maken?

    Hoe staat het met de goede voornemens die jij vorig jaar voor jezelf had bedacht? Heb je ze waargemaakt of ben je twee weken goed bezig geweest en daarna weer in oude patronen gevallen? In januari schreef ik welke doelen ik voor 2018 had en aangezien het jaar bijna om is leek het me een uitstekend moment om eens te kijken of ik die doelen heb bereikt. Wat denk jij?

  • Persoonlijk

    Het is zo’n dag

    Heb je wel eens dat je in de eerste uren van de dag al meteen merkt wat voor dat het wordt? Dat wanneer je bijvoorbeeld ’s ochtends vroeg je koffie over de bank morst en daarna je kleine teen stoot je weet: fuck, het is zo’n dag. Zo een heb ik er vandaag. Alleen wist ik dat gisteren al.  Één keer in de acht weken medicijnen lijkt best mee te vallen. Paar uurtjes in het ziekenhuis doorbrengen en ik kan er weer tegenaan. Maar hoe langer ik crohn heb, hoe vervelender ik die dag ga vinden. Het is alsof ik even uit mijn wereld word gehaald. Alsof ik uit…

  • Griekenland,  Persoonlijk,  Reizen,  Samos

    Oh, Griekenland

    Joehoe, ik ben er weer. Terug van een much needed vakantie. Het was enig, geweldig, fantastisch en meer. Maar het heeft mijn hoofd niet volledig uitgezet. Dat heb ik ook wel een beetje aan mezelf te danken moet ik zeggen. Kijk, het zit zo. Ik ben half Grieks en mag dan ook graag in Griekenland rondhuppelen. Of eigenlijk overal waar de zon schijnt en de zee blauw is. Of eigenlijk gewoon überhaupt in het buitenland, zo lang het geen Nederland is. Maar, Griekenland geeft me altijd een speciaal gevoel. Een thuis gevoel.

  • Persoonlijk

    Ik moet ff op vakantie ouwe

    Weer meer dan een maand geleden dat ik een blog schreef. Het is toch wat. Maar daar ben ik weer. Eigenlijk om te zeggen dat ik ook meteen weer even wegga. Het is nodig. Hard nodig.  In mijn vorige blog schreef ik over dat mijn hoofd gewoon af en toe even uit moet. Omdat ik zoveel nadenk. In de afgelopen weken heb ik heel hard geoefend met het uitzetten van mijn hoofd. Ik hoefde ook even niet naar de psycholoog omdat ze met vakantie was dus ik had besloten om te proberen even niet bezig te zijn met mijn gedachtes. Afgelopen dinsdag had ik weer een afspraak. De dagen…

  • Persoonlijk

    Collecteweek Maag Lever Darm Stichting: #voorwiecollecteerjij

    Crohn, colitis ulcerosa, prikkelbare darm syndroom… Het zijn allemaal ziektes die je aan de buitenkant niet ziet. Dat maakt het vaak lastig in te schatten wat voor invloed zo’n ziekte heeft op iemands dagelijks leven. Om je daar een iets beter beeld van te geven, wil ik graag wat meer over mijn persoonlijke situatie vertellen.  Toen ik in 2015 gediagnostiseerd werd met Crohn had ik eerlijk gezegd nog geen benul wat voor impact dat zou hebben op mijn dagelijks leven. Ik wist dat ik een chronische ziekte had, maar hoe dit verder zou verlopen wist ik niet. Hoe kan het ook anders? Je kunt je moeilijk voorbereiden op iets waarvan je…

  • #1 Negatief zelfbeeld,  Persoonlijk

    Road to self love #1: Negatief zelfbeeld

    Wie is er nou nooit onzeker? Ik denk niemand. Iedereen heeft wel eens een moment van onzekerheid. Maar wat nou als onzekerheid je leven min of meer beheerst? Dat er geen dag voorbij gaat dat je niet wordt geconfronteerd met je eigen onzekerheid? Ik kan je vertellen: doodvermoeiend. Extra doodvermoeiend omdat ik me er zo bewust van ben dat het zo is, maar er niets aan kan veranderen. Hoe hard ik dat ook zelf probeer, het lukt me niet die negativiteit te doorbreken. Op een gegeven moment gaat dat zijn tol eisen. Deze week zat ik voor het eerst tegenover een psychotherapeut. Na een aantal gesprekken bij de medische psycholoog…