Persoonlijk·Reizen

USA Road Trip Part 1: Fysiek

Times Square, New York City

Amerika was fantastisch. Ik ben nog aan het nagenieten. We hebben zoveel fantastische dingen gezien, gedaan en beleefd. Ongelooflijk. Over energiegevers gesproken: deze hele vakantie was één grote energiegever. Ik kan ook niet echt een specifiek hoogtepunt noemen, alles was gewoon geweldig. Graceland, Sun Studio, een wandeltocht in de prachtige Smoky Mountains, opnames van Stephen Colbert, New York an sich… Hou  maar op. Weinig last gehad van stress, het huis losgelaten en optimaal kunnen genieten. Doel bereikt! Maar hoe ging het Crohnisch gezien? Daar zal ik in dit blogje wat dieper op ingaan.

Vliegreis
In een vorig blogje vroeg ik me een aantal dingen af. Hoe zou zo’n lange vliegreis mij bevallen? Herstel ik snel van die vliegreis? Hoe gaat het met eten? Hoe gaat het met vermoeidheid? Laat ik bij het begin beginnen: de vliegreis viel me alles mee. Je stelt je er toch op in denk ik. We vertrokken ’s ochtends vanuit Schiphol richting Chicago waar we moesten overstappen op een vlucht naar Memphis. In totaal hebben we er een kleine veertien uur over gedaan. Omdat we ’s ochtends vlogen had ik niet echt de behoefte om te slapen in het vliegtuig. Toen we aankwamen in Memphis was het één uur ’s nachts Nederlandse tijd, dus dat valt op zich wel mee. Het duurde ook nog wel een tijdje voordat onze auto hadden opgehaald en bij het hotel waren, dus zo lang duurde de avond ook niet meer. Prima deluxe.

Roosevelt Island Tramway, New York City
Mississippi River

Tijdsverschil
Ik had dus niet zo zeer last van het vliegen. Waar ik wél last van had, was het tijdsverschil. De eerste paar nachten was ik gewoon om vier uur ’s nachts klaarwakker. Best jammer. Desondanks had dit – gelukkig – weinig invloed op mijn vermoeidheid. Dit had ongetwijfeld te maken met de extase, zoals ik al had bedacht in mijn vorige blog. Ik was me continu aan het verwonderen over van alles en nog wat en ik was bovendien erg om me gemak. Ik maakte me weinig druk over dingen, waardoor ik die energie in ieder geval overhield! Die energie kon ik vervolgens heerlijk gebruiken om te verwonderen en daardoor juist energie te krijgen!

The Capital, Washington D.C.
Brooklyn Bridge, New York City

Eten
Ik had verwacht dat dit totaal geen probleem zou moeten zijn in zo’n groot land als Amerika, maar integendeel! Het aanbod is echt niet zo gigantisch als ik had gehoopt. Zeker in de eerste paar steden was het soms best moeilijk om vega en enigszins gezond te eten. Buiten het feit dat ik niet iedere dag patat wil eten omdat ik geen zin heb om dicht te groeien, wilde ik dat ook niet vanwege mijn Crohn. Te veel vet eten is voor niemand goed, maar mijn buik kan daar slecht tegen. Die missie is niet helemaal geslaagd. Op Roanoke na heb ik in iedere stad – dan wel noodgewonden dan wel vrijwillig – een vega burger gegeten. En eerlijk is eerlijk, de een nog lekkerder dan de andere en op zich is het vakantie dus who gives a f*ck? Naast vega burgers viel de keuze vaak op een vegapasta en een enkele keer op gevulde paprika en een of ander bonengerecht. Allemaal prima te doen, maar nou niet echt mega gezond.

Skyline Drive, Virginia
Newfound Gap, North Carolina 

Buik
In het begin van de vakantie ging alles helemaal prima. Ik had geen last van mijn buik, het rommelde niet en deed geen pijn. Wat me wel opviel: ik ging minder naar de wc. Jup, deze informatie hoort echt bij deze blog. Ik weet niet of het eten hier een rol in heeft gespeeld (ik denk het wel), maar in het tweede gedeelte van de vakantie kreeg ik zo opdonder van mijn Crohn. Soms deed het ontzettend pijn, soms slechts gerommel. Ik denk zelf dat het een combinatie is van verschillende factoren: voedingspatroon, lichaam wordt moe door veel lopen en ik ben weer toe aan mijn medicijnen aankomende maandag.

Experiment geslaagd?
Absolutely. De momenten dat ik last had verbleken bij hoe ik het tijdens de hele vakantie heb gehad. Het mag echt geen naam hebben als ik zie hoe niet aardig ik ben geweest voor mijn darmen. Ik denk dat ik wel acht veggie burgers heb gegeten. Dat is vier per week, hahaha. Haha. Wat erg. Anyway, het ging dus gewoon super goed! En daar ben ik blij om, want doordat mijn darmen wel lief voor mij zijn geweest heb ik extra kunnen genieten van onze geweldige reis!

So far deze blog over hoe het fysiek met mij ging in Amerika. Mentaal heeft Amerika mij ook goed gedaan, maar daar later meer over!

 

3 gedachten over “USA Road Trip Part 1: Fysiek

Geef een reactie